Ang Mangingisda at Ang Maliit na Isda
Isang mangingisda ang nakahuli ng maliit na isda na nakiusap na pakawalan siya, ngunit tinanggihan ito ng mangingisda.
Once upon a time, in a small village by the sea, there lived a fisherman who didn't have much money.
Every day, he would go to the sea and throw his net into the water to catch fish.
One day, when he was pulling his net back, he saw a very tiny fish caught in it.
This fish was really small, almost like a baby fish, and the fisherman felt a bit sad looking at it.
The tiny fish was scared and started to speak to the fisherman, "Please, kind fisherman, let me go back into the sea!
I am too small now, but I promise if you let me go, I will grow big and strong.
Then, you can catch me again, and I will be worth a lot more to you."
The fisherman looked at the small fish in his hand and thought about what it said.
But then, he shook his head and said, "No, little fish.
I have you right now, and I can't let you go.
It's better to have something small now than to wait for something bigger that might not happen."
So, the fisherman put the tiny fish in his basket and took it home.
كان يا مكان في قديم الزمان، في قرية صغيرة بجانب البحر، عاش صياد لم يكن لديه الكثير من المال. كان يذهب كل يوم إلى البحر ويرمي شبكته في الماء لاصطياد الأسماك. وفي يوم من الأيام، عندما كان يسحب شبكته، رأى سمكة صغيرة جدًا علقت فيها. كانت السمكة صغيرة جدًا، كأنها سمكة طفلة، وشعر الصياد بالحزن عندما رآها.
كانت السمكة الصغيرة خائفة وبدأت تتحدث إلى الصياد، "أرجوك أيها الصياد الطيب، دعني أعود إلى البحر! أنا صغيرة جدًا الآن، لكن أعدك إذا تركتني أذهب، سأكبر وأصبح قوية. حينها، يمكنك أن تصطادني مرة أخرى، وسأكون ذات قيمة أكبر لك."
نظر الصياد إلى السمكة الصغيرة في يده وفكر فيما قالته. ولكنه هز رأسه وقال، "لا، أيتها السمكة الصغيرة. لديكي الآن، ولا أستطيع أن أترككي تذهبين. من الأفضل أن أمتلك شيئًا صغيرًا الآن من أن أنتظر شيئًا أكبر قد لا يحدث."
وهكذا، وضع الصياد السمكة الصغيرة في سلته وأخذها إلى المنزل.
Es war einmal in einem kleinen Dorf am Meer.
Dort lebte ein Fischer, der nicht viel Geld hatte.
Jeden Tag ging er zum Meer und warf sein Netz ins Wasser, um Fische zu fangen.
Eines Tages, als er sein Netz zurückzog, sah er einen winzigen Fisch darin gefangen.
Dieser Fisch war wirklich klein, fast wie ein Babyfisch, und der Fischer fühlte sich ein bisschen traurig, als er ihn ansah.
Der winzige Fisch hatte Angst und begann, mit dem Fischer zu sprechen: "Bitte, lieber Fischer, lass mich zurück ins Meer!
Ich bin jetzt noch zu klein, aber ich verspreche dir, wenn du mich freilässt, werde ich groß und stark.
Dann kannst du mich wieder fangen, und ich werde viel mehr wert sein."
Der Fischer schaute den kleinen Fisch in seiner Hand an und dachte über das nach, was er gesagt hatte.
Doch dann schüttelte er den Kopf und sagte: "Nein, kleiner Fisch.
Ich habe dich jetzt, und ich kann dich nicht freilassen.
Es ist besser, jetzt etwas Kleines zu haben, als auf etwas Größeres zu warten, das vielleicht nie passiert."
Daraufhin legte der Fischer den winzigen Fisch in seinen Korb und nahm ihn mit nach Hause.
एक समय की बात है, समुद्र किनारे बसे एक छोटे से गाँव में एक मछुआरा रहता था। उसके पास ज्यादा पैसे नहीं थे, लेकिन हर दिन वह अपनी नाव लेकर समुद्र में मछलियाँ पकड़ने जाता था। एक दिन, जब वह अपने जाल को वापस खींच रहा था, उसने देखा कि उसमें एक बहुत ही छोटी मछली फँसी हुई थी। यह मछली इतनी छोटी थी, मानो किसी मछली का शिशु हो, और मछुआरे को उसे देखकर थोड़ा दुख हुआ।
छोटी मछली डर गई थी और उसने मछुआरे से कहा, "दयालु मछुआरे, मुझे वापस समुद्र में जाने दो! अभी मैं बहुत छोटी हूँ, लेकिन मैं वादा करती हूँ कि अगर तुम मुझे छोड़ दोगे, तो मैं बड़ी और तंदुरुस्त हो जाऊँगी। फिर तुम मुझे पकड़ सकते हो, और तब मैं तुम्हारे लिए बहुत कीमती हो जाऊँगी।"
मछुआरे ने छोटी मछली को अपने हाथों में देखा और उसकी बातों पर विचार किया। फिर उसने अपना सिर हिलाया और कहा, "नहीं छोटी मछली, मैं तुम्हें अब पकड़ चुका हूँ, और तुम्हें छोड़ नहीं सकता। यह बेहतर है कि मेरे पास अभी कुछ छोटा हो, बजाय इसके कि मैं किसी ऐसी चीज की आस में रहूँ जो शायद कभी न हो।"
ऐसा कह कर मछुआरे ने छोटी मछली को अपनी टोकरी में रखा और उसे अपने घर ले गया।
Det var en gång en fiskare som inte hade mycket pengar och som bodde i en liten by vid havet. Varje dag gick han ner till havet och kastade ut sitt nät för att fånga fisk. En dag när han drog upp sitt nät, såg han en pytteliten fisk som fastnat i det. Fisken var verkligen liten, nästan som en fiskbebis, och fiskaren kände sig lite ledsen när han tittade på den.
Den lilla fisken var rädd och började prata med fiskaren: "Snälla, snälla fiskare, låt mig få komma tillbaka till havet! Jag är alldeles för liten nu, men om du låter mig gå, lovar jag att växa mig stor och stark. Då kan du fånga mig igen, och jag kommer att vara mycket mer värd för dig då."
Fiskaren tittade på den lilla fisken i sin hand och funderade på vad den hade sagt. Men sedan skakade han på huvudet och sa: "Nej, lilla fisk. Jag har dig nu, och jag kan inte släppa iväg dig. Det är bättre att ha något litet nu än att vänta på något större som kanske aldrig blir verklighet."
Så fiskaren lade den lilla fisken i sin korg och tog med den hem.
从前，在靠海的一个小村庄里，住着一位并不富裕的渔夫。他每天都会到海边去，把渔网撒进海里，希望能捕到一些鱼。一天，他像往常一样收回渔网，却发现网里只有一条非常小的小鱼。这条鱼小得像个小宝宝，看着它，渔夫心里不禁有些难过。
小鱼很害怕，它开始对渔夫说话：“善良的渔夫，请你让我回到海里吧！我现在太小了，但我保证，如果你放我回去，我会长得又大又强壮。到那时，你再来抓我，我对你来说就更值钱了。”
渔夫看着手里的小鱼，想了想它的话。但随后，他摇了摇头说：“不，小鱼。我现在已经抓到你了，不能放你走。与其等待一个可能抓不到的大鱼，不如现在拥有这个小小的收获。”
于是，渔夫把小鱼放进了他的篮子里，带回了家。
Noong unang panahon, sa isang maliit na baryo sa tabi ng dagat, may isang mangingisda na hindi gaanong nakaririwasa. Araw-araw, pumupunta siya sa dagat at inihahagis ang kanyang lambat sa tubig upang makahuli ng isda. Isang araw, habang hinihila niya pabalik ang lambat, may nakita siyang napakaliit na isdang nahuli rito. Ang isda ay napakaliit, halos kasing laki ng isang batang isda, kaya nakaramdam ng kaunting lungkot ang mangingisda habang tinitingnan ito.
Natakot ang maliit na isda at nagsimulang kausapin ang mangingisda, "Pakiusap, mabait na mangingisda, pakawalan mo ako pabalik sa dagat! Ako'y napakaliit pa ngayon, ngunit nangangako ako na kapag pinalaya mo ako, lalaki ako at magiging malakas. Sa oras na iyon, maaari mo akong mahuli muli, at mas magiging mahalaga ako sa'yo."
Tiningnan ng mangingisda ang maliit na isda sa kanyang kamay at pinag-isipan ang sinabi nito. Ngunit pagkatapos, umiling siya at nagsabi, "Hindi maaari, maliit na isda. Hawak na kita ngayon, kaya hindi na kita maaaring pakawalan. Mas mabuti nang mayroon akong maliit na huli ngayon kaysa maghintay ng mas malaki na maaaring hindi mangyari."
Kaya, inilagay ng mangingisda ang maliit na isda sa kanyang basket at dinala ito pauwi.
Mga Katanungan sa Pagninilay
- Bakit kaya hindi pinakawalan ng mangingisda ang maliit na isda?
- Ano kaya ang naramdaman ng maliit na isda nang hindi tinanggap ng mangingisda ang kanyang pakiusap?
- Naranasan mo na bang magkaroon ng maliit na bagay at hindi ka naghintay para ito ay lumaki o gumanda?
- Ano ang itinuturo ng kwentong ito tungkol sa pagiging kontento at sa panganib ng sobrang pag-asa?
- Paano natin magagamit ang aral ng kuwentong ito sa ating pang-araw-araw na buhay, lalo na kung natutukso tayong humiling ng higit pa?
Mga Sipi mula sa Pabula
Mag-adapt o palampasin ang pagkakataon, dahil sa dagat ng pagbabago, lumalangoy palayo ang mga oportunidad.
Ang maliit na pakinabang ay mas mahalaga kaysa malaking pangako na walang katiyakan.
Ang kasiyahan ay ang pagpapahalaga sa kasalukuyan, hindi ang walang kasiguruhan ng kinabukasan.
Isa Pang Pabula
- Pagpapahalaga
- Kasiyahan
Si Dagang Bayan at Si Dagang Bukid
Binisita ng Dagang Bayan ang Dagang Bukid, na sumubok maglakbay sa lungsod ngunit natakot sa panganib at mas pinili ang kanyang mapayapang buhay.
- pagmamataas
- Panlilinlang
Ang Soro at Ang Uwak
Isang tusong soro ang gumamit ng mapaglinlang na mga salita at papuri upang makuha ang keso mula sa mayabang na uwak.
- Pagpipilian
- Kalayaan
Ang Aso at Ang Lobo
Ang lobo ay nag-isip tungkol sa alok ng aso para sa isang komportableng buhay sa mga tao ngunit mas pinipili ang kalayaan kaysa sa pagkaalipin.
- Paglutas ng Problema
- pagiging maparaan
Ang Uwak at Ang Pitsel
Isang uhaw na uwak ang matalinong naghulog ng mga bato sa pitsel, na nagdulot ng pagtaas ng tubig upang makainom at mapawi ang uhaw.